Elegy to a Missing Friend

Yakın bir dostunun kaybının ardından hayata tutunmaya çalışan genç bir sanatçı, yasını taşımanın ötesine geçip onu bir ürüne dönüştürmeye karar verir. Elindeki en samimi malzeme, yıllara yayılan kişisel arşiv görüntüleridir; kamera karşısına geçtiği anlar, ortak anıların sessiz tanıkları hâline gelir. Bu parçaları, uzun zamandır zihninde yarım kalmış bir bilim kurgu anlatısının dokusuna işleyerek yeni bir bütünlük kurar: geçmiş ile hayal, yas ile yaratım iç içe geçer. Adelaide Sherry'nin yönettiği film, dram ile bilim kurguyu deneysel bir ses biçiminde birleştirir; kaybın dilini bulma çabasını, sinemanın kendisini şifa olarak kullanma hikâyesine dönüştürür ve izleyiciyi kırılgan, içten bir duygusal yolculuğa davet eder.